Ave collegae salaces....  

MILES ET VINUM

Nomen militi Marcus erat. Marcus miles contentus semper erat. Nam vinum maximum gaudium ei erat. Marcus vinum saepe bibebat. Amans mulsi erat. Mulsum  dulce vinum erat, quod dilutum aqua porti Ostiae et mixtum melle erat. Bona vina ex Campania Romam importata erant.

Uno die Marcus ebrissimus erat et centurionem  (cum) hoste Gallo confundit, et tunc ei dixit: “Detine, Galle, tu hostis es”.

Centurio militi respondit: “Bibulus es. Stultus es? Centurio Pepinus sum”.

Marcus ei iterum dixit:  “Detine, Galle,  detinete galli”.

Centurio militi respondit: “Nunc duplex vides”.

    Bibere vinum homines confundere potest.   

 EUNUCHUS ET CLEOPATRA (DIÁLOGO) 

CLEOPATRA: Serve, corde mihi dice. Quae pulcherrima mulier es?

EUNUCHUS: Muliem non nosco, cum scitis, nam cupiditates carnis non habeo, sed si aliqua mulier pulcherrima in terra est, certe eris, tu, regina Aegypthi.

CL.: Sympathicissimus es. Me paenitet castravisse.

EU.: Servus sum et iura non habeo. Homines, qui participes in coniviis sunt, libidinosi vincti luxuriae voluptatisque sunt, atque vini vapores in capite retinent .

CL.: Cupidinem mihi dare poteras. Caesar iam absum, non me vult atque saepe maxime sola sum.

EU.: Sibi balnum parabo, lacte asinae ut se relaxet.

 Saepe se paenitere solutionem non habet. (Uso de 2 y 3 pers. de cortesía o respeto –de vd- por parte del esclavo pelotero)  

VULPES ET TRES AGNI

In viridi prato tres agni erant. Agni felici herbam edebant, cum  repente esuritor (hambrienta) vulpes ad hos adfuit et eis dixit: “Viseratis rivum? sitim habeo”.

Tunc agnus sapientissimus ex eis  ei dixit: “Non habebis famem?”.

Alius agnus dixit: “Cur non voras herbam?”.

Vulpes respondit:  Bonum lasso stomacho non est.

Dum tertius agnus murmurabat: “Non canis est.” Fratribus dixit: “Decet  ut curramus, perillosus et inhospitus animal videtur”.

Dum vulpes clamabat: “Non curratis, agnuli, volo amica esse ”.

 Vulpes sempre animal callidus non est.   

 COCUS DORMITOR (EL COCINERO DORMILÓN) 

Prima luce Romani se surgiunt, cun gallus canit. Sed omnes Romani prima hora non se surgiebant. Erat romanus, cuius officius cocus erat. Non eo placebat se surgire ad summum dormiebat. Piger erat.

Amici dicebant: “*Dormile, dormitor, tibi lectum / stratum multo libet”. Quoque clamabant: “coce dormitor, esse volumus, festina, non te dormias cyatho et coculis”.

Uno die fessissimus erat, dormitavit –sic- primam mensam parando, ut -ei- cibum paulum ambussit .

Milites, ridentes, ei dixerunt: “Dormile, non dormias tantum ut uno die serius aut citius te combures” .

 Vivitur minus si dormis nimis / Minus vivitur  si dormiendo vitam agis. (La palabra dormilus es invención mía, como si fuera su cognomen o apodo ) 

PUER QUI NON PLORARE SCIEBAT

Marcus  felix puer erat. Eius  familia  non pauper sed dives erat. Contentus ludebat cum pueris  puellisque, sed uno die res inesperata accidit: Paulus, eius amicus, ei pede tutudit. Deinde Marcus iratus fuit. Nulla lacrima ex oculis exiit. Patres  filio memorabant ut Paulum ignosceret, ergo ante sempre boni amici erant.

Omnibus diebus Paulus Marci domum aderat, ut Marcus eum ignosceret . Aliquis diebus actis, lacrimam effudit, et tunc Marcus plorare didicit.